(3) "Манжаа гадаа зун болсон шүү дээ, мэдсэн үү? Үстэй дээлээ тайлаач, пөөнийлгөчхөөд хаашаа амьтан бэ" гэж охид хүүхнүүд жиг жиг хийнэ. Ингэж л байдаг юм, юугаа өмсөнө та нарт ямар пад байна гэсэн мэт Манжаа чихгүй толгой царайлан өөрнийхөө гоё, нимгэхэн, цэнхэр шаазан хуланд айраг хийлгээд нүд анин цөлж хэрэндээ хөөрхөн хөлчүү буузайн сууна. Манжаа нээрээ л буузгар хүн юм. Хонины муухан мөлжсөн тойгорхуу хоовон толгойтой, үсээ ямагт тонгоргоор үргээлгэж, нэг талын шазуураа зууж ярих тул ээзгий үмхчихсэн юм шиг нэг хацар нь бумбайж, буузгар дээрээ буузайгаад, ярих гэж удаан зуурч өгнө дөө. Тэгж явж "Зуураа" хочтой болсон юм. (4) Тэднийх зундаа Талын булгийн хавиас холдохгүй. Гэргий нь идээ цагаатай, гар элбэгтэй гэгддэг сайхан эгч. Гэр нь хэзээний хээгүй. Хоймроо том бор авдартай. Дээр нь утаатай Говийн Лхаа бурхантай , тос утаа, тараг цагаа болсон тогооны эргэнэг, энэ тэрхэн, айл болсоор хогоо туужуудаагүй байж магадгүй айл. Цөөхөн гүүний нь айраг бурам шиг. Зэл зэлээр гүүтэй айлуудаас түрүүнд хүмүүс тэдний айргийг шавхаад үдээс хойш Манжаа өнөө гоё хулаараа уух айраггүй хоцорно.