<p><img src="@@PLUGINFILE@@/vg%D1%81%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D1%80.jpg" alt="" width="1500" height="797" role="presentation" class="img-responsive atto_image_button_text-bottom"><br></p><p>Оньсого таах&nbsp;</p><p><p><span lang="MN">Хэрэглэгдэхүүн
эх 1&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;
Хонь</span></p>

<p><span lang="MN">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ... Одоогоос мянга таван зуу, түүнээс ч олон жилийн тэртээ
монголчууд хониныхоо ачийг санаж, түүнд хөшөө босгодог болжээ... Хануй, Хүнүйн
бэлчир дэх хөшөө дурсгалын цогцолборт төгрөг эвэртэй, хундан цагаан хонь
оролцсон. Тэр нь одоо ч бий. </span></p>

<p><span lang="MN">Хониндоо
яагаад гантиг чулуун хөшөөг өвөг дээдэс босгодог байж вэ? Хонины толгой яагаад
бурхдын өмнө, ихэс дээдсийн оршуулгын хойлгонд байдаг байж вэ? </span></p>

<p><span lang="MN">Хонь бидний монголчуудын нууц
шүтээн биш гэж үү? Хонь монголчууд бидний голомт унтрахгүй, ураг тасрахгүй явж
ирсний нууц сахиул биш гэж үү? </span></p>

<p><span lang="MN">Гэвч хонио, хоньчин монголчууд
хэр мэддэг билээ. </span></p>

<p><span lang="MN">Хонийг тэнэг юм уу гээд эрдэмтэд тал бүрээр судлаад үзтэл гайхмаар
нээлт гарчээ. Америкийн Корнелийн их сургуулийн эрдэмтэд хонинд хичээл заахад
50 IQ хэмжээний&nbsp; оюуны чадавхтай хүнээс
илүү сайн дүнтэй суралцах чадвартайгаа харуулжээ. Хонь бас өвс тэжээлийн өнгө,
дүрс, хэлбэрийг сайн ялгаж чадах чадварыг уураг тархиндаа шингээсэн амьтан
болох нь илэрчээ...</span></p>

<p><span lang="MN">&nbsp;Сүүлийн жилүүдэд монголын хонин сүргийн тоо
толгой буурч байгаа нь бүүр ч гайхмаар... Хонио бид “тэнгэр харуулж”, “буян”
хийсээр байвал хонины тэнгэр биднийг хаяузай даа.&nbsp; Амон тэнгэр минь!&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; (Л.Түдэв)</span></p><p><span lang="MN"><p><b><span lang="MN"><br></span></b></p><p><b><span lang="MN">Хэрэглэгдэхүүн эх
2</span></b></p>

<p><span lang="MN">Өнгөрсөн жилийн алтан
намраар Японы Осака хотод нэг сар байх сайхан “завшаан” тохиож билээ. Бага
хугацаанд ч гэсэн, Их наран улсад байхдаа янз бүрийн юм ажиглаж сонирхож явлаа.
Нэг сонин зүйл бол хөгшин хөвөө, ахимаг, идэр залуу янз бүрийн насны япон хүмүүс
гудамж талбайд ямар нэг юмыг “саравчлан” зогсох нь тун олон юм. Хачин юм, яг
монгол хүн шиг. </span></p>

<p><span lang="MN">Юу
руу саравчлаад байгаа нь харин сайн ойлгогдохгүй байлаа. Өндөр, өндөр тэнгэр
баганадсан байшингийн нэр хаягийг юм уу, завсар зайгүй нисэж бууж буй
онгоцуудыг юм уу, аль эсвэл од эрхэс, нар сарыг ч юм уу? нэг л юмыг саравчлаад
байх шиг... </span></p>

<p><span lang="MN">Тэг
тэгсээр “саравчлах” -ын утга учир, монгол ухааны саравчлах сүүдэрлэх арга, ёс
заншлын талаар нэг юм бичих санаа төрөгдөж байна аа. Нүүдлийн соёл иргэншилт
монголчуудынхаа “юу руу&nbsp; саравчилдаг?”,
“яах гэж саравчилдаг”, “сар - вч” хийгээд “саравчлах” -ын талаар утга соёлын
холбогдолтой ганц хоёр </span><span lang="MN">баримт</span><span lang="MN">
бодлоо...&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></p><img src="@@PLUGINFILE@@/%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%B0%D0%BB.jpg" alt="" width="400" height="558" role="presentation" class="img-responsive atto_image_button_text-bottom"><br></span></p><p><div>

<table cellspacing="0" cellpadding="0" hspace="0" vspace="0" align="left">
 <tbody><tr>
  <td valign="top" align="left">
  <p><b><u><span lang="MN">Гэрийн даалгавар</span></u></b></p>
  <p><b><u><span lang="MN">Энэ хүүгийн баярласан сэтгэлийг таамаглал
  дэвшүүлэн бичиж ирэх </span></u></b></p>
  <p><b><u><span lang="MN">80-100 үг </span></u></b></p>
  </td>
 </tr>
</tbody></table>

</div><br></p><br></p>